Sara Díez

Van jongs af aan was ik erg nieuwsgierig. Ik was gefascineerd door het begrijpen van het waarom achter dingen, en vooral door de complexiteit van het menselijk lichaam. Al vroeg wist ik dat ik iets wilde doen dat, op de een of andere manier, bijdroeg aan het verbeteren van het leven van anderen. Toen ik embryologie ontdekte, voelde ik meteen dat dit vak alles samenbrengt wat voor mij belangrijk is: diepgaande wetenschappelijke kennis én de bijzondere mogelijkheid om met precies en zorgvuldig werk een directe invloed te hebben op het leven van anderen. Die combinatie geeft mij elke dag motivatie.

Eigenlijk niet. Tijdens mijn studie was embryologie geen voor de hand liggende carrièrekeuze; het was een vrij onbekende specialisatie. Maar na een persoonlijke ervaring die mij diep raakte, en na mijn eerste stage in een IVF-laboratorium, wist ik het zeker.

Zonder twijfel het besef dat mijn werk, zelfs vanuit het laboratorium, een enorm verschil kan maken in iemands leven. Deel mogen uitmaken van het proces dat de droom van

zoveel van onze patiënten werkelijkheid laat worden, is bijzonder en moeilijk onder woorden te brengen.

Als embryologen zijn we ons er voortdurend van bewust dat achter elke eicel, elk embryo en elke laboratoriumprocedure een echt verhaal schuilt — vol inspanning, angst, hoop en kwetsbaarheid. Die verantwoordelijkheid dragen wij met grote zorg, maar ook met het diepe besef van het voorrecht om het begin van nieuw leven van zo dichtbij te mogen meemaken.

In het contact met koppels probeer ik er vooral voor te zorgen dat zij zich gehoord, begeleid en gesteund voelen tijdens een vaak moeilijke periode. Tegelijkertijd vind ik het essentieel om helder en zorgvuldig te communiceren, zodat de informatie goed begrepen wordt. Embryologie is een specialisme met een hoogwetenschappelijk en technisch niveau, waarbij we gebruik maken van terminologie en concepten uit de biologie die niet altijd gemakkelijk te begrijpen zijn. Daarom is het van groot belang om deze kennis met koppels te delen.

Dat heeft echter alleen zin wanneer dit op een toegankelijke en begrijpelijke manier gebeurt, want alleen dan kunnen ze hun situatie begrijpen, het proces met meer gemoedsrust volgen en weloverwogen beslissingen nemen. Voor mij ligt de balans in het combineren van deze twee elementen: wetenschappelijke nauwkeurigheid behouden, zonder te vergeten dat er aan de andere kant mensen staan die een emotioneel zeer intens proces doormaken.

We maken in het laboratorium veel situaties mee die ons diep raken: koppels met herhaald implantatiefalen, terugkerende miskramen of jarenlange infertiliteit. Wanneer, na zo’n zware weg, uiteindelijk een zwangerschap tot stand komt, is dat enorm bijzonder.

Persoonlijk werd ik vooral geraakt door het verhaal van een patiënte die ervoor koos alleen moeder te worden. Ik begeleidde haar intensief tijdens het laboratorium­traject en hield haar op de hoogte van de ontwikkeling van haar embryo’s. Het begin was moeilijk en de vooruitzichten leken aanvankelijk niet gunstig. Toch verliep de cyclus uiteindelijk zeer goed en raakte zij zwanger na haar eerste verse embryotransfer. Enkele maanden later keerde zij terug naar de kliniek zodat ik haar prachtige baby persoonlijk kon ontmoeten. Dat moment zal ik altijd koesteren, omdat embryologen zelden deel uitmaken van zo’n mooi en tastbaar einde van het traject.

Wat mij de meeste voldoening geeft en aansluit bij mijn waarden, is tijd doorbrengen met de mensen die ik liefheb, vooral mijn familie. Op momenten dat ik me energiek voel, haal ik

veel plezier uit muziek, concerten en festivals, en kan ik volledig opgaan in dans. In rustigere fases geniet ik juist van eenvoud: een ontspannen wandeling, tijd in de natuur, een goed boek, nieuwe dingen leren of met aandacht en rust koken.

Deze eenvoudige momenten helpen mij om op te laden en om in alles wat ik doe met aandacht en betrokkenheid aanwezig te blijven.